Skil á efni
Leita í vefútgáfu Tölvumála
Um Tölvumál
Tölvumál - tímarit Skýrslutæknifélags Íslands er óháð tímarit um tölvutækni og hefur verið gefið út frá árinu 1976.
Vefútgáfa Tölvumála birtir vikulega nýja grein á vef Ský og árlega er gefið út veglegt prentað tímarit undir nafninu "Tölvumál" þar sem fjallað er um tölvutækni frá ýmsum sjónarhornum og er þema blaðsins jafnan valið snemma árs og útgáfa að hausti.
Ritnefnd Ský sér um að afla efni í Tölvumál og geta allir sem áhuga hafa sent inn efni.
Slack er öflugt spjallforrit, þar sem notendur mynda svo kölluð teymi með eins mörgum vinum, samnemendum og/eða vinnufélögum og þeir vilja. Forritið er frítt, en það er þó aðeins hægt að sjá síðustu tíu þúsund skilaboð án þess að borga fyrir það, og því gætu stórir hópar þurft að borga á einhverjum tímapunkti. Slack býður einnig upp á frítt smáforrit sem auðveldar samskipti, þar sem hægt er að fá tilkynningu í símann þegar teymismeðlimur sendir skilaboð.
Mikið hefur verið rætt og ritað um notkun á nýjustu tölvutækni í námi og kennslu og eru skoðanir skiptar. Sumir telja að með UST höfum við fengið óþrjótandi tækifæri til að þróa og bæta nám og kennslu á meðan aðrir hafa áhyggjur af of miklum skjátíma barna og óæskilegu efni á Internetinu. Með nýrri tækni inn í skólum koma nýjar og aðrar kröfur en áður, sem beinast bæði að kennurum og nemendum.
Sú tækniþróun sem við höfum upplifað undanfarna tvo áratugi hefur verið svo hröð að oft er talað um fjórðu iðnbyltinguna, veldisvöxt og að við höfum bara rétt séð toppinn á ísjakanum. Það er ekki að ástæðulausu. Hraði tækninýjunganna veldur því að meirihluti þeirra starfa sem börnin okkar eiga eftir að sinna eru ekki enn orðin til. Áhrifin á atvinnulífið og samfélagið eru þegar umtalsverð, og munu verða meiri.
Samstarf milli ólíkra aðila er afar mikilvægt til að koma á betra netöryggi. Í þessari grein mun ég fara yfir þær tilkynningar sem eru að berast lögreglu nú og hvernig við teljum best að berjast gegn þeim hættum sem eru þeim samfara, nú og í framtíð.
Hver man ekki eftir hljómsveitinni Tívolí með lagið „Fallinn með 4.9“ (Ólafur Þór Ólafsson, 2010)? Það er erfitt að geta ekki staðist kröfur samfélagsins og lagið gerir þeirri tilfinningu góð skil. Ég fylltist kvíða í hvert skipti sem ég þurfti að fara í lestrarpróf af ótta við að vera látinn sitja eftir í skólastofunni á meðan skólafélagarnir sem náðu lestrarprófinu fengu áhyggjulausir að leika sér úti. Þegar meira en þrír áratugir eru liðnir fær læsi ungmenna falleinkunn samkvæmt könnunum og er bent á tölvurnar sem sökudólg. En hæfni til að beita grunn-stafrænni tækni virðist einnig fara þverrandi.
Tækniumhverfi í nútímasamfélagi hefur tekið miklum breytingum og ef bara er litið til síðustu áratuga þá er breytingin geysileg. Í augum margra, sérstaklega af eldri kynslóðinni, er hún í senn ógnvekjandi og yfirþyrmandi en einnig spennandi. Sem betur fer taka langflestir þessum tækniframförum fagnandi og bókstaflega gleypa tæknina í sig. Dæmi um nýjungar sem í dag þykja orðið sjálfsagðar eru að versla á Internetinu sem og að eiga bankaviðskipti við sinn viðskiptabanka á þeim vettvangi. Þessi viðskipti hafa síðan teygt anga sína í farsímana með tilheyrandi „þægindum“ fyrir alla.
Þrátt fyrir að fyrirtæki hafi undanfarin ár varið auknum fjármunum í kaup á búnaði til að verja upplýsingakerfi sín hefur árangursríkum netárásum samt fjölgað. Hvað veldur og hvað er til ráða? Vissulega er mikilvægt að tryggja að upplýsingakerfi séu með skilvirkum netvörnum en ýmislegt bendir til þess að fyrirtæki verði áfram berskjölduð gagnvart netárásum ef þau leggja ekki aukna áherslu á að þjálfa starfsmenn í umgengni við internetið.
Það er mikilvægt að einfalda viðfang og skilning fólks þegar kemur að upplýsingum á upplýsingaöld sem þessari. Þetta er kjarni málsins þegar fjallað er um upplýsingaöryggi. Þessi skilningur er ekki meðfæddur og skal það ekki tekið sem sjálfsagður hlutur að hver og einn eigi eða þurfi á þessum skilningi að halda. Hins vegar kemur það í verkahring þeirra sem meðhöndla upplýsingar á einn eða annan hátt að öðlast þessa kunnáttu, sem felur í sér hvernig rétt sé að meðhöndla tiltekna tegund upplýsinga í þeim tilgangi að vernda þær frá illgjörnum tilgangi. Það er mikill misskilningur að „rétt“ meðhöndlun og verndum upplýsinga sé eingöngu ábyrgð þeirra sem starfa í tölvudeildum fyrirtækja eða hafa upplýsingaöryggi í starfsheiti sínu.

