Í 120 ára gömlu húsi í Reykjavík hefur höfundur ásamt metnaðarfullum hópi hugbúnaðarsérfræðinga og sérfræðinga í mennta- og heilbrigðisvísindum unnið að því að nýta tæknibyltinguna til að bæta aðgengi að hjálp. Verkefnið er margþætt enda þjónusta heilbrigðis- og menntakerfis við einstaklinga bæði flókin í eðli sínu en ekki síður (óþarflega) flókin kerfislega.

Þegar fólk heyrir orðið gervigreind hugsa margir um einhverskonar ofurklár vélmenni í fjarlægri framtíð sem munu á endanum taka yfir heiminn. Gervigreind leynist hinsvegar allt í kringum okkur í dag og hefur meiri áhrif á okkar daglega líf en margan grunar. Tæki eins og Alexa frá Amazon nota flókin reiknirit til að læra hegðun fólks.

Internetnotkun er orðin samvaxin daglegu lífi okkar flestra og erfitt að ímynda sér tilveruna algerlega án hennar. Mörkin á milli raunheima og netheima verða sífellt óljósari en sporin sem við skiljum eftir okkur á netinu eru raunveruleg. Af þeim sökum ættum við, samkvæmt grundvallarmannréttindum, að njóta fullkominnar persónuverndar í netheimi líkt og í raunheimi. Nýja evrópska persónuverndarlöggjöfin er stórt skref í þá átt. Hér verður mikilvægi persónuverndar skoðað í samhengi við atferlismiðaða vinnslu fyrirtækja í hagnaðarskyni og öryggisbresti sem getur orðið hjá fyrirtækjum sem vanrækja skyldur sínar. Fyrst verður þörfin fyrir að vernda persónuupplýsingar dregin fram, í öðrum hluta verður atferlismiðun útskýrð og í þeim þriðja sýnt fram á að enn sem komið er hafa öryggisbrot í Bandaríkjunum haft alvarlegri afleiðingar fyrir viðskiptavini en fyrirtæki. Að lokum verða færð rök fyrir því að persónuverndarlögin stuðli að mannréttindum sem eru mikilvægari en sá hagnaður sem fyrirtæki mögulega missa af nú þegar þau verða að standa sig samkvæmt reglum um meðhöndlun persónuupplýsinga.

Netverslun er ein af þeim framförum sem fylgt hefur upplýsingatækniþróuninni síðastliðin ár og sú þróun er og mun verða örari á næstu misserum. Þróunin er að breyta kauphegðun neytenda og stór hluti nútíma heimila nýtir sér viðskipti á netinu vikulega eða oftar. Þá er gott að skoða hina hliðina á teningnum sem snýr að áhættuþættinum. Í auknum mæli berast fréttir af viðskiptaháttum á netinu þar sem viðskiptavinir eru plataðir, t.d. með því að versla vöru eða þjónustu sem ekki er svo afhent eða innt af hendi. Algengar skýringar eru að um tafir sé að ræða þangað til að á endanum neytandinn tekur eftir að vefverslunin hefur verið lögð niður og hann stendur uppi með sárt ennið.

Ada, hagsmunafélag kvenna í upplýsingatækni við Háskóla Íslands var stofnað þann 11. september síðastliðinn og er þetta í fyrsta sinn sem slíkt félag hefur verið starfrækt fyrir konur í upplýsingatæknitengdu námi í skólanum. Nafn félagsins er dregið af stærðfræðingnum Ada Lovelace sem skrifaði það sem kalla má fyrsta forritið og er því oft sögð vera fyrsti forritarinn.

Augmented reality, or AR, is a piece of technology that lets you experience the real-world environment with computer-generated objects. AR overlays the computer-generated objects over the real-world object and alters how we perceive the world around us, unlike Virtual Reality which replaces our reality with a computer generated one[1].The idea for AR glasses came from the author of the Wizard of Oz, L. Frank Baum, in 1901. He came up with the idea for glasses that you could put up and see a letter on the forehead of people you meet. The letter would indicate what kind of character the persons was so you could determine the true natures of all you come across [2]. AR did not really become popular until the smartphone came on the market. We see AR almost every day and it’s getting more and more popular every day. For example, when you use Snapchat and apply a filter, that’s Augmented Reality. However, the question remains, where is AR heading in the future?

Mikið er ritað og rætt um gagnsemi og ágóða af kennslu í forritun í grunn- og framhaldsskólum og er greinilega vaxandi áhugi á að auka þessa kennslu. Kennarar og kennsluaðferðir skipta miklu máli í að móta viðhorf nemenda til námsgreina og þarf að vanda til verka í forritunarkennslu sem og allri annarri kennslu, t.d. með því að tryggja að kennara hafi góða þekkingu og færni í forritun sem og í kennslufræði forritunar. Neil C. C. Brown og Greg Wilson skrifuðu áhugaverða grein Ten quick tips for teaching programming sem langar mig að fara yfir og ræða hér í upphafi annar. Þó að greinin taki mið af eldri nemendum þá held ég að hugmyndafræðin eigi við alla sem kenna forritun.

Við ættum nú öll að kannast við forritið Tinder þannig ég ætla ekki að sóa tíma þínum í að útskýra hvað það er. Í staðinn ætla ég að segja þér nokkrar aðferðir sem þú getur beitt til að fjölga mötchunum sem þú færð. Heimildir byggjast aðallega á minni persónulegri reynslu ásamt reynslusögum frá Reddit og gamla góða Google. Ég vill líka benda á að ég muni sletta mikilli ensku í þessari grein þannig ef þú ert málfræðingur hættu þá að lesa núna. Komum okkur nú að efninu.

Ský hélt hádegisverðarfund 7. nóvember síðastliðinn sem hét Þróun vefsins í starfrænni framtíð. Nýjustu straumar og stefnur. Margt áhugavert kom þar fram og langar mig að renna yfir það sem ég tók með mér heim.

Internet einelti er alvarlegt og ört vaxandi vandamál í heiminum, sér í lagi á meðal barna og ungmenna[1][2], þetta er einnig kallað neteinelti (e. cyberbullying). Einelti hefur líklegast verið til allt frá því að maðurinn kom til sögunnar og trúa margir vísindamenn því,að maðurinn hafi erft þessa hegðun frá frumforfeðrum okkar,öpum [3]. Neteineltið varð þó ekki til nema fyrir fáeinumárum síðan,eða þegar tölvutæknin fór að veraverkfæri fólks,til að segja það sem þau vilja undir nafnleynd, án þess að hugsa út í afleiðingarnar sem því fylgir [4].