Í þessari grein verður gerð stutt grein fyrir máltækni og hver staða hennar er á Íslandi. Í annarri grein, sem mun birtast í næstu útgáfu Tölvumála (1. tbl., 38. árgangur), verður sagt frá margvíslegum íslenskum málföngum.

Nýyrðið máltækni er þýðing á enska heitinu language technology. Máltækni vísar til hvers kyns samvinnu tungumáls og tölvutækni í þeim tilgangi að hanna eða útbúa hugbúnað eða tæki sem nýtast mönnum í starfi eða leik. Þessi samvinna felst annars vegar í notkun tölvutækninnar í þágu tungumálsins og hins vegar í notkun tungumálsins innan tölvutækninnar.

Netumferð á farsímakerfi fór árið 2009 í fyrsta skiptið fram yfir umferð símtala. Það er talið að til ársins 2020 muni eftirspurn eftir stafrænu efni aukast 30-falt. Fleiri og fleiri kaupa tæki sem krefjast mikillar bandbreiddar og til að halda í við þróunina  þurfti að búa til eitthvað nýtt. Fjórða kynslóð farsímakerfa er afkvæmið. Snjallsímarnir eru í raun nokkuð heimskir ef þeir hafa ekki nettenginguna til að nærast á stafrænu fóðri. Þrátt fyrir að 3G tæknin geti veitt nokkuð góða tengingu að þá hefur hún ekki alveg náð að skila traustu þráðlausu netsambandi hvar og hvenær sem er.

En hvað er 4G? Hvað hefur 4G umfram 3G? Hvað aðgreinir svo 4G frá 2G tækninni sem var aðallega hugsuð fyrir símtöl? Svarið er ekki eins einfalt og í fyrstu mætti ætla. 4G heimurinn er stór, tæknilegur og oft og tíðum nokkuð frjálslega skilgreindur. Menn eiga það til að kasta á milli sín allskonar skammstöfunum og mælieiningum. Vonandi munu þessi orð varpa einhverju smá ljósi á þetta allt saman og í leiðinni sýna hvernig kastljósinu mun í auknum mæli verða beint að 4G sem lausn að þráðlausu breiðbandi.

Þessari grein er ætlað að vera fyrsta grein af fleirum sem fjalla um auðkenningar notenda í tölvukerfum og breytingar sem eru að verða á þeim úrlausnarefnum og kröfum sem fyrirtæki standa frammi fyrir í þeim efnum.

Nú eru Tölvumál komin úr sumarfríi og hefjum við leikinn með stuttri grein um Internet of Things (IoT), Internet hlutanna, um leið og við minnum á að enn er hægt að senda grein í blaðið okkar sem kemur út í haust og alltaf er tekið við pistlum fyrir netið.

Talið er að fyrsta vefsíðan hafi farið í loftið 6. ágúst 1991 þegar TimBerners-Lee sett síðu í lofti og óhætt er að segja að síðan þá hafi hlutirnir gerst hratt. Fyrstu fyrirtækin sem komu á vefinn voru t.d. Yahoo., AOL, Amazon, eBay, PayPal og Tickemaster og þjónustur eina og tölvupóstur á vefsíðu og netbankar. Hér var verið að nota Web 1.0. eða Transaction Web. Í kjölfarið kom Web 2.0 með áherslu á innihald og samskipti og fyrirtæki eins og LinedIn of Facebook voru þar fremst í flokki. Þróunin stoppaði ekki þar því næst kom Web 3.0, sem oft er vísað til sem Semantic Web, þar sem áherslan er á innihaldið og þátttöku þar sem vefurinn er orðin að allsherjar gagnasafni og þekkingarmiðlun.

 This article aims to highlight the importance of increased public awareness of the security threats in cyberspace. We argue that individuals must increase their vigilance and take appropriate countermeasures to become more secure. The authors define cyberspace as a domain, which like air, land, sea and space, can be used to achieve a host of effects both good and bad.

Ratleikir hafa löngum verið stundaðir þar sem þátttakendur leysa úr þrautum og keppa að því að vera fyrstir að ná settu marki. Með tilkomu snjallsíma er hægt að búa til ratleiki útfrá staðsetningarhnitum og nota skjá símans sem verkefnaborð en fyrirtækið Locatify hefur búið til ratleikjaforritið TurfHunt og vefsíðu þar sem ratleikir eru hannaðir.

Ratleikirnir eru einstakir, þeir eru fjölspilaleikir sem leiknir eru utandyra til skemmtunar, fræðslu og hópeflis. Í þeim er verið að kanna svæði, kynnast staðháttum og menningu út á landi eða í borgum, um er að ræða nýja leið til fræðast og leika sér á sama tíma.

Mikið hefur verið rætt undanfarið um niðurskurð í grunnskólum landsins. Það er því miður satt og fallast þá hendur margra sem vilja leiða inn nýjungar í skólana því þeir hafa ekki fjármagn til þess. Nýting upplýsingatækni er eitt af fórnarlömbum þessara leiðinda. Skólarnir eru flestir með einhverjar tölvur, sumir jafnvel með sérstakt tölvuver. Samt er nánast einróma samþykki um það að tölvurnar í skólum landsins séu “orðnar gamlar og hægar”.

Margir hafa velt því fyrir sér að setja upp Certificate Authority (CA) skilríkjaþjónustu í sínum umhverfum og standa þá frami fyrir nokkrum spurningum. Sérstaklega þegar viðkomandi hefur ekki sett upp þjónustuna áður. Ein af þeim spurningum sem fólk stendur líklega hvað oftast frami fyrir er hversu marga þjóna eigi að setja upp og hvort, og þá hvernig, dreifa eigi hlutverkum á mismunandi netþjóna.

Ekki hefur farið á milli mála umræða um stöðu skólanna í samfélaginu. Orð eins og skólaleiði, brottfall og önnur ámóta eru allt of tengd skólunum. Fyrir því eru margar ástæður. Ein þeirra er sú staðreynd að skólakerfið er í raun skipulagt í anda iðnbyltingar og verksmiðjureksturs (bjallan hringir) þrátt fyrir að upplýsingaöldin sé löngu hafin. Í daglegu lífi sínu lifir fólk í heimi netsins og tölvutækni meðan skólakerfið er enn skipulagt í grunninn eins og ekkert hafi í skorist (eða lítið a.m.k.). Nú er hins vegar að verða bylting – þökk sé tölvuvæðingunni.

Einn af athyglisverðustu vaxtarsprotum íslensks atvinnulífs undanfarin ár hefur verið leikjaiðnaðurinn. Undir þeim hatti eru allnokkur fyrirtæki, allt frá þekktum og burðugum fyrirtækjum á borð við CCP og Betware niður í örsmá sprotafyrirtæki. Möguleikar leikjaiðnaðarins eru miklir í nettengdum heimi nútímans, enda er flutningskostnaður á afurðinni, tölvuleiknum, hverfandi miðað við flestan annan iðnað á Íslandi. Það hefur ítrekað komið fram í fréttum að eitt af því sem háir þessum fyrirtækjum hvað mest í starfsemi þeirra er skortur á tæknimenntuðu fólki, og þá einkum fólki með menntun á sviði upplýsingatækni. Það er því sérstaklega mikilvægt að verðandi tölvunarfræðingar hafi tækifæri til að afla sér menntunar sem er góð undirstaða fyrir störf í leikjaiðnaðinum.